#Illustratorlife | Januari 2020 | Griep en grappen

Hallo allemaal,

Is het een blog? Is het een nieuwsbrief? Is het een ongevraagde update over dat altijd meeslepende illustrator-leven? Misschien wel alles in één!

Hoe ging jouw eerste maand van het jaar?

Die van mij was druk (of nee, dat mogen we niet meer zeggen) die van mij was vol en inspirerend. Traditiegetrouw werd ik ziek na oud en nieuw en dat zag er ongeveer zo uit:

Op 1 januari sliep ik tot half 3 (en schoot in de lach toen ik op de klok keek, ik wist niet dat ik zo lang kon slapen) en tekende de oud&nieuw nacht. 

Later in januari: Ik maakte voor het eerst een animatie voor een klant. Het is jaren geleden dat ik iets met animatie heb gedaan (in mijn kunstacademie tijd vonden we stop-motion allemaal heel cool, en moesten we eens verplicht een minuut durend filmpje maken in flash. Goede tijden…) en ik was een beetje bang voor de technische kant van de zaak. MAAR toen ik eenmaal bezig was, was het heerlijk. Omdat ik het spannend vond, had ik mijn agenda helemaal leeg gemaakt en checkte ik nauwelijks mijn mail. Het was heerlijk rustig, en super leuk om in korte tijd een nieuw programma te leren (ik keek hier tutorials) En om dingen (zij het simpel) te laten bewegen. De klant was ook blij!

Strip voor Aline

De volgende Aline moest ook gevuld worden. Dit keer zaten we niet met zijn allen in een ruimte inkt te zweten, maar werkten in afzondering aan een bijdrage. Die van mij speelt zich af in de ‘SuperDuper’ de fictieve supermarkt waar ongeveer al mijn strips zich afspelen. 

Dit onderstaande stripje stond achterop de vorige Aline, en ik kan alvast verklappen dat de miereneters (Ja, dit zijn miereneters) terug zijn in Aline #2

Over miereneters gesproken. Ik maakte ook een stripje voor de ‘trots-week’ op Hard//hoofd en daar komt óók al een miereneter in voor, als mijn nieuwe sidekick. 

Soms heb ik het best wel druk, maar dan ga ik schilderen, onderwijl denkend “WAAROM DOE JE DIT!?! JE HEBT DINGEN TE DOEN DIE AF MOETEN!!!” Maar het lijkt juist dán goed om even een stellingkast op papier te zetten. En dan daarna de andere dingen snel te gaan doen, dat wel natuurlijk. 

Eind januari reisde ik per trein naar Amsterdam om naar Holkema & van Warendorf te gaan om te praten over dat ene geheime project. Arend van Dam schrijft een boek en ik ga het weer illustreren. Nou, dat was lachen. Hier poseer ik samen met Meneer van Dam in de kantoortuin. 

Er kwam een blog online (zo meta, dit) over wat ik in 2020 wil doen. 

Het was ook blue monday

En dit gebeurde er in mijn schetsboek: 

Dan nu een nieuwe categorie hier op de blog:  

Het leven is een geschenk maar je krijgt het niet cadeau – Seth.

Wat ik mooi vond aan dit boek is dat er zoveel afwisseling in de plaatjes zit. Als een scène zich op dezelfde plek afspeelt, tekent de tekenaar toch bijna elk plaatje vanuit een andere hoek. Het verhaal is ook lekker mijmerend en de hoofdpersoon heeft een dikke zwarte kat waar hij tegen praat. Altijd goed.  

Nóg een boek dat ik las was “Daily Rituals: How Artists Work” van Mason Currey. Verrassend interessant vond ik het, om te lezen hoe kunstenaars en schrijvers hun dagen vulden. Sommigen op een onverwacht normale manier (met kantoortijden en een gezinsleven enzo) andere zeer obsessief, raar en getergd. Ik kwam toevallig deze grafiek tegen, gebaseerd op hetzelfde boek. Dus je hoeft het niet meer te lezen, maar kan gewoon even naar de balkjes kijken:

https://podio.com/site/creative-routines

Dat was januari, tot de volgende! xx A

Geef een reactie